dinsdag 28 januari 2025

theaterstad

 


nog maar kort geleden werd in theater de kom naast het nieuwe jaar 

ook met rondleidingen de oplevering van het vernieuwde stadshuis en de 

imponerende bibliotheek gevierd.

nu is de kom zelf aan de beurt en mag zich ‘theater van het jaar’ noemen!

zo scoort nieuwegein steeds hoger.


theaterstad


alleen de buitenkant al nodigt uit,

er zit een schat verborgen

achter deze muren

u droomt hier in uw vrije uren

-een heerlijk einde van een mooie dag-

want er is dans, muziek,

ontroering of een schaterlach


het lijkt hier haast vanzelf te gaan

een kaartje,

dan de loper,

iemand neemt de jassen aan

dan floept en zwenkt het licht

en het geluid klinkt door de zaal

u wordt betoverd, allemaal


en dat is mensenwerk


het werk van een trouwe groep

die niet zo op de voorgrond staat

de magiërs,

die achter de schermen

zich over knoppen, takels,

programma’s vol van wonders en mirakels,

de hele entourage,

artiesten met bagage,

de hapjes, drankjes ,

en bovenal de sfeer ontfermen


het lijkt hier haast vanzelf te gaan,

en dat is mensenwerk.


zo mag het grote amsterdam de dam,

naburig utrecht mag de dom

het maakt ons eigenlijk niet uit,

wij hebben hier de kom.


© ton de gruijter

dinsdag 7 januari 2025

de trotse stad

 


op 6 januari was het nieuwjaarsfeest in nieuwegein.

omdat ik zelf graag teken heb ik met aandacht naar de uitnodiging 

gekeken. heel mooi!

wanneer je goed kijkt, of juist niet, lijkt de plattegrond van de stad

wel een rots, met twee krachtige gebouwen er op.

het mag er zijn! 

ik hoop dat u kunt genieten van het vernieuwde stadshuis en

theater de kom.

vooral hoop ik dat het komend jaar u het goede geeft.


de trotse stad


de lieden van de jonge rots

trotseerden gister regen, harde wind

en stelden vast dat deze plaats verbindt

het werd gezegd, tevreden, trots


het vergde geld, geduld en kracht

maar eindelijk wordt de jonge rots bekroond,

uitnodigend, voor wie hier werkt of woont

de krant roemt ook de frisse pracht


twee huizen naast een waaiend plein

vol rust, ontspanning, regels en beleid

het geeft de rots een nieuwe kwaliteit

laat ze maar lachen,

om nieuwegein


© ton de gruijter


donderdag 31 oktober 2024

ze smelten de kazen!

 


ze smelten de kazen!



kent u de reclameslogan nog van een woerdense kaasmaker?

met kaas weet je waar je aan toe bent. als het gesmolten is heeft 

het geen vaste vorm meer, en als het stolt heb je ongeveer

weer hetzelfde volume.

met bomen is het anders, na de kap verdwijnen reuzen en bij 

eventuele herplant komen twijgen terug.

een dagblad weet deze week te verrassen met twee berichten.

het ziekenhuis overweegt een kleine vijftig bomen te laten kappen

om de parkeerproblematiek tijdelijk op te lossen.

en, zo wordt gemeld, op 6 november worden bewoners bijgepraat

over bomen en klimaatverandering.

een spagaat!

voor de goede orde, ik leef erg mee met wie naast het ziekenhuis woont.

daar wordt een enorme parkeerdruk, inclusief vervelend gedrag ervaren.

wellicht moet de gemeente deze buurt tijdelijk, en kosteloos, alleen voor

vergunninghouders toegankelijk maken.


ze kappen de bomen!


het is nog maar drie jaar gelee

kinderen van de basisscholen 

hebben in het park een boom geplant

de burgemeester plantte mee


"het kind zegt “ik heb nieuwe dromen.

ik bel de burgemeester op

en zeg hem; groen is heel gezond.

wanneer zegt deze stad; hou op,

we steken scheppen in de grond

en planten samen nieuwe bomen!”


het is het lot van dromen,

ze duren meestal niet zo lang

en later zegt de werkelijkheid

"er is een nieuw belang"


nu blijkt het groen een kwetsbaar goed

met in ons hart een warme plek

totdat, en langzaamaan voelt dat toch gek

iets anders er weer net iets meer toe doet


een groene stad, we blijven dromen

maar vrezen:

nieuwegein levert het bewijs

dat je toch een eind kan komen

met vijftig tinten grijs


© ton de gruijter




zondag 8 september 2024

de schoonheid van vreeswijk

 



een vreemde gewaarwording.

terwijl elders in de stad het moderne verkeer zich in het wegdek ingraaft

omdat een snelweg is afgesloten, vult vreeswijk zich met voertuigen uit

een tijd dat er nog geen snelwegen waren.

het is weer authentieke dag, een mooie traditie met vreeswijk als het

fraaist denkbaar decor.

de zomer perst haar laatste warmte uit.


de schoonheid van vreeswijk


hier herleeft de oude tijd

en langzaam gonst het van gezelligheid

van zacht in het begin tot een aangenaam gezoem


de grote trom dreunt,

'boem-boem-boem'

de drumband en de speakers

schallen om het luidst, 

harder, hard!


vergeefs, 

want als john deere de motor start

verlaat de stoet het schone dorp aan de lek

en scheurt het ronken door de lucht

een fiat piept, 

een tomos jankt,

een harley kucht


't is gek, een fatbike staat misplaatst modern te zijn 

tegen de spijlen van het hek


en dit biedt vreeswijk u

een mooie dag met kramen voor van alles wat

met lekkernijen en muziek

de schoonheid van het oud vervoer

van jachtig leven even terug naar authentiek


ik denk dat wie dit ziet, weet dat

het dorp weer groter is dan heel de stad


© ton de gruijter















zondag 18 augustus 2024

afslag nieuwegein

 



recent overleed eugènie herlaar. zij was in 1965 de eerste vrouw

die het journaal presenteerde. bij het terugblikken op haar

wapenfeiten wordt een verslag genoemd over een file bij zandvoort,

een nauwelijks voorkomend fenomeen.

wat is er veel veranderd.

nieuwegein bestond nog niet en oudenrijn was een rotonde.


nu hebben we 66.000 inwoners, files zijn van alle dag, maar de file

van 16 augustus 2024 was een monster.

dat de gemeente iets te eten en te drinken aanbood langs

de wegen vond ik prima.

dat bewoners dat ook deden en hier en daar hun sanitair

ter beschikking stelden vond ik hartverwarmend.


afslag nieuwegein


ineens was deze stad

de grootste parking van het land

wie hoopvol was vertrokken

bleek in nieuwegein gestrand


van wijk naar wijk kon uren duren

terwijl men hier niet eens moest zijn

want zeg nou zelf,

hoe goed bekend staat nieuwegein?


maar ondanks alle tegenslag

voor al 't verkeer in nieuwegein

werd ook herontdekt op deze dag

hoe hulpvaardig mensen kunnen zijn


bewoners lieten hun beste kanten zien

reclame hoeft de stad voorlopig niet

maar toch is het het beste, misschien,

wanneer niet iedereen

'afslag nieuwegein' 

op de routeborden ziet



© ton de gruijter





woensdag 17 juli 2024

eindelijk identiteit

 


goed nieuws voor de inwoners, het lijkt er op dat de ontwikkeling van ‘de zeepfabriek’ gaat passen bij en zelfs bijdraagt aan de identiteit van de stad.

dat belooft wat, want tot heden is die identiteit goed geheim gebleven.

ik reken erop dat de onthulling van de identiteit met tromgeroffel gepaard zal gaan.

vanzelfsprekend hoop ik ook dat allen zich in die identiteit willen herkennen.

het is nog net op tijd, de in 2015 ontwikkelde toekomstvisie (nieuwegein naar 2025) zocht al naar een identiteit.


voorlopig vallen nu de woorden ‘stoer’ en ‘water’ op.

toevallig komt dat vanaf zondag 21 juli mooi van pas, wanneer de historische binnenvaartschepen onze stoere stad bezoeken.


eindelijk identiteit


ik krijg de kans om meer te zijn

net als de anderen die hier wonen

om uit te stijgen boven het gewone,

om meer te zijn dan slechts ‘uit nieuwegein


straks krijgen we een identiteit,

net als de lui uit andere steden

het grote niets wordt nu bestreden

verdraaid, het werd ook wel eens tijd


nog even en door onderscheid

zijn wij hier onderling verbonden

door wat door ons bestuur

-eindelijk-

is gevonden

oh! heerlijke identiteit


© ton de gruijter

maandag 24 juni 2024

bienvenue à jutphaas


alsof alles wat een zomer te bieden heeft samenvalt.

zo voelde het afgelopen zondag binnen het gebied van 'rond het fort'.

het fortwachtershuis en omgeving waren het middelpunt en decor van

een goed bezochte themadag.

als napoleon dit had kunnen voorzien was hij in het toenmalige jutphaas gebleven,

een klein stukje nieuwegein veranderde in frankrijk.


bienvenue à jutphaas


ah, les voitures classiques,

ze zijn weer terug in de garage

en de accordeons weer in de hoes

verstild is het geroezemoes

't is maandag, c'est fini,

cést dommage


want gister klonk hier het chanson,

onwennig zong men het refrein, het franse

was nog niet geoefend door vacance

maar, zo voelde het wel, ook door de zon


en het terras was druk, de geur 

van crêpes dans la cuisine,

er was een schat aan fraais te zien

in kramen vol van vorm en kleur


in deze stad kan het zo zijn

dat je de schoonheid van je grenzen ziet

een opgeblazen festival verslaat toch niet

de kunst van groot zijn in het klein

 

© ton de gruijter