het is een droef gezicht, zonder moeite te doen vind je al snel plekken in de stad
waar afval zichtbaar is. vaak naast containers, net zo vaak dwarrelend over straat.
de recent geplaatste schutting tussen de weghelften van de zuidstedeweg
geeft een nieuw idee van het begrip afvalscheiding.
(dan waait het niet van links naar rechts)
kort geleden werd nog geopperd dat het op een bepaalde plek veroorzaakt werd
door het bewoond raken van veel appartementen, maar het afvalprobleem
is er al jaren en wijdverbreid.
nieuwegein noemt nogal eens de (nieuwe) identiteit.
mooi, rijmt lekker op mentaliteit.
de vieze stad
’t is voor de sterkste vuilnisman,
al heeft hij zelfs de grootste wagen
met grijpers die containers dragen,
veel meer dan hij verwerken kan
de nieuwegeiner toont zijn vlijt
omdat hij hier nu mag verpozen
met plastic flappen, puin en dozen;
’t zit in het bloed, identiteit
soms is het vrolijk als de wind
zo tussen planken, emmers, stoelen
iets lichter spul weet los te woelen
en men het één wijk verder vindt
er komen steeds meer mensen bij
straks valt er nog meer op de grond
hoe blijft de straat, het park gezond?
ach kijk,
een tasje dwarrelt blij
© ton de gruijter
