nog even en de inwoners van nieuwegein bestormen de stembureaus,
er is weer gelegenheid een ruk aan het bestuurlijk roer te geven
en die kans laat men niet liggen.
het kan hier nog mooier, klimaatvriendelijker
met voldoende betaalbare huizen (echt waar) en goede voorzieningen.
we horen over slijtage van de stad, behoefte aan toiletten,
het park met/zonder evenemententerrein, afval,
criminaliteit en zelfs iets over ‘iets’ voor jongeren.
links, midden, rechts en lokaal strijden om de gunst.
het wordt vast mooi met een buitenwereld
die steeds meer het stempel drukt,
de overheid die steeds meer afwentelt,
en een snel toenemend aantal inwoners.
ik wens een drukte van belang en vooral een werkbaar resultaat
de hoopvolle stad
er staan portretten op de borden
die de passanten op de weg
lijken te seinen: ‘zeg,
het kan hier dankzij mij best beter worden’
de lieden op de lange lijst,
zij vragen ruimte voor hun plan zodat
het aanzien van de stenen stad
nog hoger dan de hoogste hoge toren rijst
de stemming zit er in, zo’n dag
de kleren zijn gestreken,
de haren en de nagels net
de lieden achter het portret
tonen verwachtingsvol hun lach
en na de hoop en na de strijd
als na die dag de stemmen zijn geteld
verdunt weer menig speerpunt
uit het recent verkiesgeweld
tot wat aan ruimte rest in de realiteit
toch is er hoop, in ’t huis van glas,
het huis –straks- van de frisse raad
getuigt –straks- daad na daad
dat ‘t anders wordt dan ’t eerder was
© ton de gruijter
Geen opmerkingen:
Een reactie posten