woensdag 29 januari 2020

tekst, uitgesproken bij holocaust monument, nieuwegein.


‘de regen tikt tegen de ruiten
de krant die schrijft; er komt nog meer
ik durf vanavond niet naar buiten,
wat een weer, wat een weer, hè,
wat een weer, wat een weer’


dat vonden ze leuk, nederlandse liedjes zingen met een amerikaans accent.
johnny en jones (hun echte namen waren nol en max) werkten bij de bijenkorf.
maar ze wonnen aan populariteit, vanaf 1936 waren ze fulltime muzikant.
(tegenwoordig zou je ze singer-songwriter noemen).
ze stierven in 1945,
leeggezogen,
uitgeput,
afgebeuld.


ze stierven als ontelbaar velen
en allemaal …


ze waren allemaal als jij en ik

ze waren vader, moeder
ze waren buur of vriend
ze waren zus of broer

ze waren arts of ambtenaar
ze waren musicus of metselaar
ze waren kruidenier of groenteboer
ze speelden nog op straat
of zouden nog geboren worden

ze waren saai of creatief
ze hielden van hun kind, hun lief

ze waren allemaal als jij en ik

en ze zouden …
hun kind’ren konden …
hun plannen waren …

en plots’ling kwamen de zwarte jaren
ze mochten nog een koffer mee,
de trein,
die altijd naar een eindpunt reed

ze waren allemaal als jij en ik

de wereld werd van prikkeldraad
van platgetreden gras,
ontering, dwangarbeid
en kamers vol van gas
waarin de laatste woorden smoorden

en wij zijn net als zij
want wij zijn vader, moeder
en wij zijn buur of vriend
en wij zijn zus of broer

en we zullen …
onze kind’ren kunnen …
onze plannen zijn …

‘de krant die schrijft; er komt nog meer
ik durf vanavond niet naar buiten’

wees wijs,
heb lief,
doe goed
en bewaar de vrede

© ton de gruijter










zondag 7 juli 2019

vijf jaar 'cirkeltje rond'


op 6 juli werd de vijfde verjaardag van buurttuin ‘cirkeltje rond’ gevierd.
het was bij de opening destijds al een streling voor het oog én een teken tegen de overal maar oprukkende bebouwing. het is alleen maar mooier geworden.
ik kan slechts bewondering hebben voor de mensen die dit gerealiseerd hebben en die er voor zorgen dat alles naar behoren tot wasdom komt en goed onderhouden wordt.

hoera voor ‘cirkeltje rond’



ja, de cirkel is rond.
al vijf jaar.
maar wat is vijf jaar in het licht van de eeuwigheid?
niets, een rimpel, een zucht,
nog minder dan een briesje in de lucht.
tenzij,
wanneer je vijf jaar geleden geboren bent is vijf jaar precies de eeuwigheid.

en zo is het ook met deze tuin.
vanaf het moment dat de spa de grond beroerde, de steen verdween, de tuin ontstond,
is er bijna niets veranderd.
en dat is goed, want als niets verandert krijgt alles een kans.

en zo is het ook met deze tuin.
hier gaat wat van belang is zijn gang.
hier is een nieuwe eeuwigheid begonnen.
de aarzelende gewassen, nog onwennig in de betonnen stad, kwamen tot wasdom.
een bord roept ‘idylle’
en zo is het.


vijf jaar ‘cirkeltje rond’

u ziet, wanneer de mensen willen,
dan voegt het grijs zich naar hun hand
dan groeit een lusthof op het land,
dan roept een bord ‘idylle’

hier strijdt gezoem met geur
het vlindert hier langs plant en gras
hier toont het groeisel en ’t gewas
haar schoonste vorm, haar fijnste kleur

zo vond men hier,
verborgen onder steen en stad,
het mooiste wat de aarde in zich heeft,
de kunst te zorgen voor wat leeft.

zo vond men hier de rijkste schat

het vlindert hier langs plant en grond
hier welt een weelde uit de beemd omhoog
en alles prikkelt ieders oog

ik wens de cirkel eeuwig rond

© ton de gruijter


vrijdag 17 mei 2019

wijkkrant 'wijkphase': point of view




het is een kunst, het schrijven van een wervende tekst om vastgoed te verkopen. maar, eerlijk is eerlijk, het is ze gelukt.
de wijze waarop men de geplande woontoren ‘point of view’ aanprijst maakt me helemaal warm.
wat blijkt? we wonen in een dynamische woonstad, en op één van de meest gewilde plekken (u weet wel, dat stukje groen dat verdwijnt), verrijst straks een verticaal gebouw met horizontale architectuur. men verwacht zelfs dat toekomstige bewoners een gevoel van thuiskomen ervaren wanneer ze thuiskomen. dat mag ook wel voor prijzen die variëren van ‘het mag wat kosten’ tot ‘torenhoog’.
ze beloven ons zelfs een bioscoop en verklaren het theater (2012) tot nieuw gebouw. nog even en er komt nog een bloemenzaak op cityplaza.

point of view

een van de laatste stukjes groen en bloei
moet binnenkort voor ’n bouwwerk wijken
want hier zal straks een toren prijken,
genaamd (hoe hollands kan het), ‘point of view’

‘gezichtspunt’, dat had ook gekund
maar ’t wordt hier aaier dan de aaste a-locatie,
voor nieuwegein een topprestatie,
een mooie naam is ons dan best gegund

en kijk! wie boven in de toren woont
ziet nieuwegein als blokjes uit een legospelletje,
het carillon als tafelbelletje
ach, zo iets fraais werd hier nog niet vertoond

wie hier straks woont, die woont straks blij,
die mag van ’t fijnste uitzicht dromen
het is dan eind’lijk van de grond gekomen,
ons ‘point of view’, het was een heel karwei

© ton de gruijter









zondag 5 mei 2019

dodenherdenking 4 mei 2019, nieuwegein: 'delen van vrijheid'




het comité 4 en 5 mei nieuwegein zorgt er voor dat niet vergeten wordt wat de geschiedenis ons vertellen kan. bijzonder is, dat jaarlijks een jongere bereid wordt gevonden om tijdens de dodenherdenking een gedicht bij het monument voor te lezen.
dit jaar lazen lieve jamassim en sane wolfgang de tekst.

dodenherdenking 4 mei 2019, nieuwegein:

delen van vrijheid

vanochtend gaat de wekker vroeg
ik  neem een douche en kies mijn kleren uit
een boterham, wat warme thee
en dan naar school,
ik fiets, een vogel fluit

               in and’re landen is er soms geen school,
               geen douche of warme thee
               soms is er bijna niets,
               geen schone kleren, bed of fiets

ik weet niet beter, ’t is gewoon normaal
dit weekend ga ik sporten, da’s gezond
en oh, mijn tante heeft een nieuwe hond
ik app de foto’s naar je, allemaal

                in and’re landen is geen tijd voor sport
                daar lopen ze de hele dag
                op weg naar waar het veilig is
                naar waar men slapen en wat eten mag

waarom kan ik hier kiezen wat ik wil?
                waarom de ander niet?
waarom bestaat er zo’n verschil?

                 ’t verschil zit in de vrijheid die jij kent
                 de ander is die rijkdom niet gewend

oh vrijheid, vrijheid
als ik je doorgeef
als ik je deel, als ik je deel

                 dan ben je niet de helft
                 maar hebben allen evenveel

© ton de gruijter

maandag 11 februari 2019

eindpunt!


beste lezers,
wanneer de cirkel rond is, is eigenlijk elk punt een eindpunt.
voor mij werd dat punt bereikt toen vorige week 'villa johanna' aandacht kreeg.
een klein stukje verderop ligt de rijnhuizerbrug, waar het rondje nieuwegein op 20 oktober 2017 begon.
het is een route die ik graag fiets, verveelt (mij) nooit.
fijn dat u mee wilde kijken.
de facebookpagina 'sporen door nieuwegein' zal worden opgeheven, de publicaties blijven beschikbaar op het blog 'woordenwisseling met nieuwegein'.
graag tot ziens!